ماههاى محدود ومقدرى است ، اگر بواسطة اين نسىء وعقب اندازى در ساير ماههاى قمري واقع شود ، مسلما حكم خدا وتكليف خدا را تغيير داده‌اند . وبدين جهت در اين آية ، آن را گناه وكفر شمرده است وبه مذمت عظيمى از آن تنقيد كرده است . وچون سال شمسي از سال قمري بيشتر است ، اين مقادير زيادى را به روى هم انباشتند ، وچون مقدارش يك ماه شد ، آن ماه را به آخر سال اضافه كردند ، وآن سال را سيزده ماه گرفتند . واز اينجاست كه خداوند متعال اين عمل آنها را زشت وناپسند داشته ومنكر شمرده است ، وفرموده است كه : حكم أزلي وقطعي خدا اين بوده است كه سال ، دوازده ماه باشد ، نه كمتر ونه زيادتر ، واين حكمي را كه براي بعضي از سألها نموده ، وآن را سيزده ماه قرار داده‌اند ، حكمي است كه بر خلاف حكم خدا صورت گرفته است ، وسبب براي تغيير تكاليف خدا از مواضع خود شده است ، وبر خلاف دين است . آئين عرب از زمان پيشين بنا بر سالهاى قمري بوده است ، نه شمسي . واين روش را بطور وراثت از حضرت إبراهيم وإسماعيل عليهما الصلاة والسلام ارث برده‌اند ، واما آئين يهود ونصارى چنين نبوده است ، واين روش نسىء و